چهارم خرداد ، جشن خردادگان

جشن خردادگان

جشن خردادگان در تقویم زرتشتی

زرتشتیان برای هر روز یک نام دارند و تعداد این روزها ، 30 روز است و نام ها به این صورت است : اورمزد – وهمن – اردیبهشت – شهریور – سپندارمزد – خرداد – امرداد و … که روز سی و یکم ماه فروردین برابر می شود با روز اورمزد که اولین روز ماه زرتشتی است و زرتشتیان در هرماه ، برابر شدن روز زرنشتی با ماه شمسی را جشن می گیرند.

به این صورت جشن خردادگان هر سال در تاریخ 4 خرداد توسط زرتشتیان گرامی داشته می شود (روز چهارم ماه خرداد تقویم خورشیدی برابر روز ششم (خرداد روز) ماه خرداد زرتشتی می ­باشد) یعنی چون فروردین و اردیبهشت 31 روز هستند ، روز خرداد دو روز جلو می افتد و این برابری در روز چهارم اتفاق می افتد. (در عکس زیر این برابری در تقویم زرتشتی مشخص است )

تقویم زرتشتی ماه خرداد

جشن خردادگان در ایران باستان

و در منابع مختلف هم آمده است که در دوران باستان ایران، در تاریخ ۶ خرداد ماه جشن خردادگان برگزار می شد. 

در آداب ایرانیان باستان چندین امشاسپند وجود داشت؛ خرداد هم یکی از آنها بود. امشاسپندان از القاب و صفت های خوبی بودند که برای اهورامزدا استفاده می شدند‌. در ایران باستان به خرداد نگهبانان و محافظان آب می گفتند و از این رو هنگام نوشیدن آب و رفع تشنگی از آن یاد می کردند. در اوستا نیز از خرداد و امرداد به عنوان محافظان و نگهبانان آب و گیاهان یاد شده است. در اوستا نیز همانند گات ها این دو نام در کنار یکدیگر می آیند.

خرداد نگهبان آب است.

یکی از کار هایی که ایرانیان باستان در جشن خردادگان انجام می دادند این بود که به کنار آب ها، رود ها، رودخانه ها، دریاچه ها و مناطق آبی می رفتند و در آنجا تن شان را با آن آب میشستند و شعر و سرود هایی در رابطه با جشن خردادگان می خواندند و این جشن را با خوشحالی در کنار عزیزانشان به پایان می رساندند.

در روز جشن خردادگان ایرانیان در کنار آب ها به راز و نیاز و دعا با خدای خود می پرداختند. در قسمتی از کتاب الباقیه ابوریحان بیرونی نیز به آیین و جشن پرداخته شده است.

در ماه خرداد که برای کشت و زراعت نیاز به آب بیشتری بود، کشاورزان در ‌جشن خردادگان به کنار آب ها می رفتند و از اهورامزدا خواهش می کردند تا باران بخشش و لطف خود را به زمین های آنان نازل کند. ایرانیان باستان در جشن خردادگان نیز همانند جشن عید نوروز لباس و رخت نو بر تن می کردند .

از همان دوران باستان در بین ایرانیان رسم بود که اگر اتفاق خوب و مبارکی بیفتد، از آن پس آن روز را ‌جشن بگیرند و با دوستان خود به شادی بپردازند. جشن خردادگان هم باقی مانده همان آداب و رسوم بود و مردمان سرزمین ایران برای سپاس و به جا آوردن شکر اهورامزدا جشن خردادگان را برگزار می کردند و از اهورامزدا طلب باران و سرسبزی می کردند.

خرداد و ایرانیان باستان

در پهلوی به خرداد، هردات و خردات نیز گفته می شد که به معنای کمال می باشد. ایرانیان باستان خرداد را امشاسپند بانو می دانستند و ایرانیان باستان باور داشتند هنگامی که اهریمنان و شیاطین حمله می کنند، خرداد آب را بر میدارد و با کمک یارانش آن را به ابرها می رساند و ابرها نیز به صورت باران آن را به زمین بر می گردانند.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code