بزرگداشت حكیم ابولقاسم فردوسی

حكیم ابولقاسم فردوسی

روز بزرگداشت حكیم ابولقاسم فردوسی

كشور ایران هموراه شاعران به نامی را در سطح جهان داشته است. در قرن های گذشته شاعران بزرگ همچون حافظ یا سعدی نام ایران را سربلند كرده اند. یكی دیگر از به نام ترین شاعران تاریخ ما حكیم ابولقاسم فردوسی است. وقتی نام فردوسی جاری می شود تمام ایرانیان به یاد رستم و سهراب و افراسیاب تمام داستان های قدیمی می افتند. این داستان ها ریشه در خاك ما دارد. نسل به نسل داستان های ضحاك و كاوه را شنیده ایم. به منظور حفظ نام فردوسی روز 25 اردیبهشت را به نام حكیم ابولقاسم فردوسی ثبت كرده اند. 

حكیم ابولقاسم فردوسی كه بود

فردوسی در سال 329 هجری قمری به دنیا آمد. زادگاه او توس در استان خراسان است. البته آرامگاه وی نیز در همان شهر است. اطلاعات دقیقی درباره كودكی و نوجوانی فردوسی در دسترس نیست. مستند ترین اطلاعات درباره او می گوید كه دهقان زاده بوده است. هم جنین شروع شاهنامه را در سی سالگی فردوسی می دانند. نكته جالب این است كه نوشتن شاهنامه سی سال به طول انجامیده است. شعر معروف فردوسی در این زمینه می گوید‌:

بسی رنج بردم در این سال سی                       عجم زنده كردم بدین پارسی

حكیم ابولقاسم فردوسی

او چند اثر بسیار زیبا از خود به جا گذاشته است. معروف ترین آن ها را می توان شاهنامه خواند. ماندگاری و زیبایی شاهنامه دلایل بسیار زیادی دارد. یكی از مهم ترین دلایل آن این است كه كاملا به زبان فارسی سروده شده است. ادیبان بسیاری كتاب شاهنامه را منبع زبان فارسی می دانند. فرض كنید در طی حملات مختلفی كه به ایران شده است برخی قصد داشتند زبان فارسی را از بین ببرند. اما وجود یك كتاب مرجع بسیار كمك كننده بوده است كه این اتفاق نیفتد. جالب است بدانید كه این كتاب حكیم ابولقاسم فردوسی به زبان های مختلف از جمله عربی هم ترجمه شده است.

علت آن هم قلم بسیار زیبای این شاعر ایرانی است. شاهنامه یك كتاب حماسی، اسطوره ای،‌ پهلوانی و تاریخی است. تمام این موارد در قالب شعر گنجانده شده است. تمام این موارد اتفاقات تاریخی ایران است. از افسانه های ایرانی به حساب می آید. اما آن قدر جذاب نوشته شده است كه خواننده های بسیاری در سراسر كره خاكی دوست دارند آن را مطالعه كنند.

فوت حكیم ابولقاسم فردوسی

پس از تمام فراز و نشیب های زندگی او در سال 416 هجری قمری در توس از دنیا رفت. آرامگاه او در باغی در توس است. حكیم ابولقاسم فردوسی رفت اما نام و آثار او پس از گذشت چند قرن زنده هستند.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code